एउटै दृष्टि, भिन्न कोण

संस्कार संस्कृत, मिली सब समालौ

२०७६ पुष १६ गते बुधवार
  • कैलाश पौड्याल

यौटा छ दीयो,दीनमा बलेको
तेलमा डुबी बाती,त्यसै गलेको
निथ्रुक्क भिजी कन,थोपा पानी
आफै सिंउँदैछ त जिन्दगानी।

दीयो भने ,भाषा त हाम्रो जानौ
बाती माने,व्यवञ्जन स्वर मानौ
ढल्दै गयो है, बिन श्राप जानी
आफै सिंउँदैछ त जिन्दगानी।

चम्काउँदैछन् जन,अन्य देशमा
हाम्रो यो भाषाकन,बिन क्लेशमा
फुटिरहन्छौ किनरु तुक्ष्य ठानी
आफै सिंउँदैछ त जिन्दगानी।

छोडेकाहौं या ,छोडीएको शान
प्रकास तममा, डगिदैन जान
लुटिरहेछन् ,पुरूखा को खानी
आफै सिंउँदैछ त जिन्दगानी।

माछोभई ,तड्पनु किनर ? प्यासमा
मूल्नै स्वयं हौ, नबसौं है आशमा
कम्मर कसाई,अब चॉडो जागौं
संस्कार संस्कृत ,मिली सब, समालौ।

प्रतिक्रिया दिनुहोस